Kletsmaaiersavond blijkt millenniumproof

Onder de zeven deelnemers was één debutant, Laurie van Ruremonde, die te kennen had gegeven buiten mededinging mee te willen doen. Hij had de moeilijke taak het spits af te bijten en slaagde hier voortreffelijk in. Hij verhaalde over zijn reizen naar onder andere het beloofde land, waar hij Maria en Jozef had ontmoet. Jozef was bezig met timmerwerk aan het wiegje van IKEA: ieder kribke efkus aanders. In Afrika kwam hij samen met de gemeenteraad bij de kannibalen terecht, die een voorkeur voor politici bleken te hebben: ze zitten goed in het weke vlees en hebben bijna geen ruggengraat. In Engeland moest Laurie constateren dat als je in een taxi wilde stappen, de chauffeur steeds op jouw plaats zat. Laurie van Ruremonde toonde aan een aanwinst te zijn voor de kletsmaaiersavond en alom viel te beluisteren dat hij zich volgend jaar gewoon in competitie kan meten met de anderen.

Piet Schellekens, alias Piet de Bakkenist, kreeg de lachers op zijn hand met zijn verhaal van een kruimeldief die lange tijd in de gevangenis had doorgebracht. De gevangenis was een locatie, aldus Piet, waar je alle kanten op kon, behalve eruit. Via een ramkraak met zijn brommer, een steelband en de vraag of hij wel `berekeningsvatbaar' was kwam hij uit bij Moskovitch als advocaat van onvermogen, die hem had overtuigd van zijn onschuld.
Adri van de Aa kwam in de creatie van millenniumbaby (een product van de gemeenschap) in de bussel. Hij verhaalde hoe hij zijn leven had te danken aan een bom-moeder (bewust ontvankelijke moeder) en de hulp van Haarsteegse zaaddonoren, die voor de vereiste medewerking waren opgeroepen om bij de ijsbaan te verschijnen, waar Jan de Tim een melkbus klaar had staan.
Polleke Pluk de kapper, oftewel Henk van Korven, vertelde over zijn wederwaardigheden als kapper. Hij wist bijvoorbeeld dat als in Den Bosch iemand wordt begraven er sprake is van een rijtuig ervoor en een rij tuig erachter. Ook Wil van Oirschot had hij als klant gehad. Op haar vraag of het kapsel goed gelukt was, kwam zijn antwoord: "Ge kunt de eerste veertien dagen maar beter in je album kijken dan in de spiegel."
Nico van Engelen had als motto: "Ik maak er geen probleem van" en verhaalde van een tocht over de Maas met een boot van scheepswerf Verolme: een boot die niet kan "verolmen". Verder ging hij in op een dierenhotel met een grote kennel, waardoor hij in kennelijke staat verkeerde. Maar daar maakte hij weer geen probleem van.

Zinvol geweld
Het klapstuk van de avond bleek de voordracht van Harry van den Elshout. In zijn rol als politieman kende hij een voorbeeld van zinvol geweld. Hij had het over een pedocyclomasturbant: iemand die kleine kinderen van de fiets trekt, en over een pedopyrofilatelist: iemand die postzegels in de fik steekt. Ook Anja van de exportservice noemde hij een paar keer en het feit dat hij in een orkest voor spek en trombone had gespeeld. Het sterke punt van Harry van den Elshout was, behalve natuurlijk zijn tekst, zijn mimiek, die nog werd geaccentueerd door zijn bril en kapsel. Harry sloot af met de woorden: "Niemand is intelligent genoeg om zijn eigen lompigheid te begrijpen".
Nico Vermeulen, de winnaar van vorig jaar, moest zijn meerdere erkennen in Harry van den Elshout, ook al was hij ook dit keer weer goed op dreef. Het "millineumprobleem" kwam aan de orde, evenals het Kees de Hart-beeld bij de kerk van Haorendam. Ook hij wist in zijn verhaal een aantal Haorendammers ten tonele te voeren, waardoor zijn buut voor de meesten heel herkenbaar was.