|
Bestuurlijk Talent aan het woord |
|
woensdag 02 februari 2011 |
Ze zijn jong, ze durven hun nek uit te steken en ze gaan voor de grote kwesties. Drie gemeenteraadsleden van de gemeente Heusden: Hüseyin Simsek (24, Gemeentebelangen), Hanne van Aart (26, VVD) en Ronald Heesbeen (23, PvdA). De Scherper zette ze bij elkaar en vroeg ze het hemd van het lijf.
Tekst Hugo Brouwer – Foto’s Hein Kunzler
Hüseyin Simsek kwam op zijn vierde naar Nederland. Hij woont weer bij zijn ouders in Oudheusden. Hij werkt als ict’er bij een grote supermarktketen. Hanne van Aart woont samen met haar vriend Patrick. Hanne studeert in Utrecht bestuurs- en organisatie wetenschappen. Ze werkt als P&O adviseur bij een grote kleding winkelketen. Ronald Heesbeen studeert binnenkort af in Tilburg, Bestuurskunde. Hij woont nog thuis. Dat betekent minder studieschuld straks, zegt hij.
Waarom ben je de politiek ingegaan?
Hüseyin: “Het gaat mij om de jongeren, daar richt ik me vooral op. Niet specifiek de allochtone jongeren hoor. De jongeren hier in Oudheusden worden ten onrechte als problematisch gezien. Maar er zijn te weinig sociale activiteiten voor ze. Ik ben ook een tussenpersoon voor de Turkse gemeenschap en de gemeente, zo beleven ze mij. Ze weten mij wel te vinden daarvoor. Ik heb mijzelf aangemeld bij Gemeentebelangen. Het gaat mij om het behartigen van die belangen. Niet om een of andere politieke ideologie.”
Hanne: “Ik wil mijn mening laten horen. En ik wil dat wij, jongeren, daadkrachtiger overkomen bij de mensen. Opkomen voor de jeugd, dat ook. Veel breder zelfs, ruimtelijke ordening, de grote lijnen. Ik wil het verschil uitmaken. Ik krijg daar binnen de VVD fractie ook de ruimte voor. Mijn inbreng wordt gewaardeerd, merk ik. Dat is nou typisch de VVD cultuur. Ik laat me de kaas niet van het brood eten.”
Ronald: “Ik was al sympathisant van de PvdA in de tijd van Fortuyn. Juist toen ja, toen de PvdA van alles de schuld kreeg en in de verdrukking zat. In 2005 werd ik lid. Adriaan van Mierlo, die sprak mij aan. Van hem heb ik veel geleerd. Ik werd fractieondersteuner. Dat was een mooie weg naar het raadslidmaatschap.”
Wat voor problemen heb je moeten overwinnen en hoe deed je dat?
Even ontspint er zich een discussie met als conclusie: de wethouders hebben niet zozeer een kennisvoorsprong op ons raadsleden, maar ze hebben de relevante info wel veel eerder. En zijn daardoor per moment wel beter op de hoogte dan wij. Omdat wij minder in de detailkennis zitten kunnen wij onze controlefunctie in dit duale bestel objectiever uitvoeren. Wij zijn beter op de grote lijnen. Uiteindelijk ligt de formele macht altijd bij de raad.
Hüseyin: “Ik stapte ineens in en heel ander leven. Dat was wel een overgang. Ik besefte eerst niet wat het inhield. Maar mijn collega’s in de fractie coachten mij. Al dat vergaderen, dat was nieuw voor mij. En dat raadslidmaatschap viel vorig jaar maart net samen met mijn nieuwe 40 uren baan. Hoe ik die problemen overwonnen heb: nou, veel lezen en heel veel vragen aan de fractiegenoten.”
Hanne: “Ik werd geconfronteerd met mijn onzekerheid. Ik voelde een kennisachterstand en ik voelde mijn te lage zelfwaardering als raadslid. Nou, die onzekerheid die nam af bij elke keer als ik in de raadsvergadering het woord nam. Ik overwon die zorgen door mij heel flink in te werken.”
Ronald: “Kennisachterstand was ook mijn probleem. Dus ging ik heel veel lezen. Ik heb geleerd afstand te nemen van die onzekerheid. Ik laat me niet aftroeven door de kennisvoorsprong van de ander. Ik kijk niet zo vlug op tegen een ander. Ik ben namelijk eerst fractieondersteuner geweest. Dat was een goede leerschool. Dan ben je vrij en draag je nog niet die verantwoordelijkheid. Ik heb geleerd er onbevangen in te gaan. Ik twijfelde eerst om raadslid te worden maar mijn omgeving zei dat ik het wel moest doen. En de ambitie was er eigenlijk ook al. Toen werd ik enthousiast.”
Heb je nog een specialisatie binnen je fractie?
Hanne: “Ruimtelijke ordening. Dat is heel breed en heel interessant. Ik kan mijn ei goed kwijt in de commissie Ruimte. Daar kan ik met mijn VVD filosofie goed uit de voeten. Maar jeugd en sport staan nog altijd op de voorgrond.”
Hüseyin: “Ik zit vooral in de cluster samenleving. Ouderenbeleid, jeugd- en jongerenwerk, kunst, cultuur en vooral ook sport. Daar wil ik me ook verder in verdiepen en me nadrukkelijk over uitspreken. Dat past bij mij. Gelukkig heb ik op die terreinen zeer ervaren collega’s.”
Ronald: “Wij hebben maar een fractie van twee man. Mijn collega Marianne de Wild en ik moeten dus alles doen. Ik zit zowel in bestuur en beheer als in de cluster samenleving. Zo maak ik meer een ontwikkeling in de breedte door. Maar ik wil me te zijner tijd wel verdiepen, in bestuur en beheer. Nu zijn het vooral de grote lijnen die me bezighouden. Als raadslid zit je niet echt aan de knoppen, als wethouder wel. Goed opletten dus.”
Wat onderscheid(t) je van je twee collega’s?
Hanne: “Ik ben heel assertief. Ik ben op detailniveau specifieker dan mijn twee collega’s hier. Onderling zijn we goede sparringpartners. Het nadeel is dat ik minder allrounder ben. En ik vind het fijn dat we in de oppositie zitten. Dat geeft een soort vrijheid.”
Hüseyin: “Gemeentebelangen zit in de coalitie. Hanne niet. Dat maakt verschil uit. Mijn verschil met de twee collega’s is dat ik minder ervaring heb. Ik heb elke dag veel leermomenten. Mijn oplossing voor dit probleem is dat ik ga specialiseren in het cluster samenleving. Mijn voordeel is dat ik in een hele brede fractie zit waar heel veel kennis aanwezig is.”
Ronald: “Ik ben lid van de PvdA. Ik heb tegelijk een bestuurlijke houding én scherp in het vizier waar we het voor doen. Namelijk ervoor zorgen dat iedereen kansen krijgt op een mooie toekomst. Én een vangnet verwezenlijken voor wie dat nodig heeft.”
Wat ga je later doen? Je ambities.
Ronald: “Ik ben onlangs voorzitter geworden van de Jonge Socialisten in Brabant. Mijn ambitie is dus: verder in het bestuurlijk, politieke werk. Ik heb geen concrete lange termijn ambities. Ik vind dat je het eerst maar eens waar moet maken op de plek waar je nu zit. Als dat lukt dan mag je pas grote woorden gaan gebruiken. Ik wil me nu breed gaan ontwikkelen. De echte afweging maak ik na mijn afstuderen straks.”
Hanne: “De oppositierol van de VVD wil ik sterk gaan neerzetten bij de volgende verkiezingen. Ik wil gaan werken aan een loopbaan als wethouder en bestuurder.”
Hüseyin: “Ik wil als raadslid verder. Daarvoor wil ik nog veel bijleren. Ik ga een opleiding kiezen die hierbij past. Ik heb geen uitgesproken ambities om bijvoorbeeld wethouder te worden. Ik ben geen man van grote woorden. Ik werk met kleine stapjes, dat past bij mij.”
Wat heb je nu de lezers van deze krant te zeggen?
Ronald: “Er moet geen gemeenschapsgeld gaan naar de grote Brabantse profvoetbalclubs. Dan komt er bij die lui vanzelf het gezonde verstand weer omhoog. Wij moeten inzetten op ontwikkelingen in de sport in de breedte.”
Hanne: “Ik pleit voor de vrijheid van het individu om te kiezen. Ik wil geen opgelegd beleid. Ook niet in de ruimtelijke ordening. Beleid over bedrijventerreinen en huizenbouw bijvoorbeeld moet niet gehinderd worden door een woud aan kleine regeltjes.”
Hüseyin: “We moeten nu investeren in de jeugd om later de vruchten te kunnen plukken. Dat is mijn persoonlijke missie in de politiek.”
|