|
Heusdenaren met een goed verhaal krijgen in ‘Geef me de 5’ aan de hand van vijf vragen de kans te vertellen wat hen bezielt. Laura de Vaan, sportvrouwe van wielersportvereniging Team Brabant 2000 in Vlijmen, vertelt over haar handicap en haar ‘bezieling’.
Tekst Hugo Brouwer
 1 Vertel wie je bent en hoe je in deze sport terechtgekomen bent? “Laura de Vaan, 29 jaar oud, getrouwd. Per toeval hoorde ik praten over handbiken. Ja, fietsen met de handen. Ik zocht op dat moment een andere sport. Ik ging kijken en was gelijk verkocht. Dat was zomer 2004. In 2005 ben ik wat wedstrijdjes gaan rijden, maar in dat jaar werd het Europees Kampioenschap Paracycling in Nederland georganiseerd. Zes weken voor dit kampioenschap ben ik door de bondscoach benaderd om mee te doen. Dat deed ik met een verrassend resultaat op de tijdrit: derde in het Open Europees Kampioenschap. Dus ook de twee niet-Europese dames wist ik achter me te houden. Daarna zijn mijn ambities gegroeid, van deelname aan het WK, 2006 en 2007 tot de kwalificatie voor de Paralympische Spelen in Beijing. Na Beijing wist ik het zeker: ik wil ook in 2012 in Londen van de partij zijn. Mijn ambitie is om daar mee te strijden om de medailles. Op de weg daarnaar toe wil ik graag nog een keer wereldkampioen worden.”
2 Is topsporten voor gehandicapten moeilijker of zwaarder dan voor niet gehandicapten? “Het bedrijven van topsport voor gehandicapten is niet moeilijker of zwaarder dan voor valide topsporters. Enige verschil is dat je bij reizen rekening moet houden met toegankelijke accommodaties en dat het transport van een handbike (in- en uit de auto, dat ding) meer inspanning vergt. Succesvol zijn is in een sport voor gehandicapten naar mijn mening niet anders dan in de valide sport. In beide gevallen heb je karakter nodig.”
3 Hoe waren voor jou de Paralympische Spelen in China? “De Paralympische Spelen in China waren een bijzondere ervaring die bijna niet aan buitenstaanders is uit te leggen. Het gevoel dat ik daar heb gehad, kun je alleen begrijpen als je zelf hebt meegedaan. China, ik kon nog niet mee strijden om de medailles, heeft me er wel bewust van gemaakt dat ik in 2012, in Londen, wel om de medailles mee wil doen. De China ervaring heeft geholpen om een aantal stappen voorwaarts in de topsport te zetten.”
4 Ben je zo ambitieus omdat je gehandicapt bent of was je dat al? “Ambitieus ben ik altijd al geweest, niet alleen in de sport. Sport bedreef ik als recreatie, waarbij ik de competitie overigens niet schuwde. Op het moment dat ik gehandicapt raakte, zocht ik al heel snel naar een rolstoelsport, want zonder sport kon ik niet. Sport doe ik om me in uit te leven. Sport levert wel een belangrijke bijdrage in mijn pijnbestrijding. Door veel te sporten is mijn pijn afgenomen, al is hij nooit weg. Sporten zal ik dus altijd blijven doen. Dat ik topsport beoefen is toeval, al is het nu een manier van leven.”
5 Wat kun jij meegeven aan (jongere) gehandicapten om hun leven met de handicap mooi, zinvol en prettig te maken? “Ga sporten! Dat hoeft helemaal geen topsport te zijn, dat kan ook heel goed recreatief. Het zorgt voor een betere conditie. Maar in de eerste plaats levert het veel sociale contacten op.”
|
