|
Kops zet de zon aan het werk |
|
woensdag 14 oktober 2009 |
Onze serie ‘Slim de Toekomst in’ heeft vaak betrekking op bedrijven die investeren in duurzame energie. Maar ook bij particuliere woningbezitters leeft de wens iets te doen voor het milieu, gekoppeld aan energiebesparing. Ditmaal bezochten wij een particuliere ‘slimmerik’ die momenteel druk bezig is zijn woning van zonnepanelen te voorzien.
Tekst André van der Heijden
Foto Hein Kunzler
Jack Kops woont in het Mondriaanpark in Vlijmen. Naast zijn interesse in schone energie streeft hij er ook naar de teller van zijn elektriciteitmeter te vertragen of zelfs achteruit te laten lopen. Daartoe heeft hij ambitieuze plannen zijn dak te voorzien van een aantal zonnepanelen. “Mijn huis is vrij nieuw en heeft al veel kenmerken van duurzaam energieverbruik. Verder ben ik altijd al geïnteresseerd in het milieu en de opwekking van schone energie”, verklaart hij zijn belangstelling voor deze vorm van energiebesparing. “Dankzij de voortreffelijke isolatie is het gasverbruik al aanzienlijk minder dan bij de doorsnee woning. Zolang de zon schijnt zorgt het grote optimaal geïsoleerde glasoppervlak ervoor dat de verwarming ook ’s winters nauwelijks aanslaat.”, Op het platte dak van de woning komen straks twintig zonnepanelen, die onder een verticale hoek van 30º op het zuiden zijn gericht. Ieder paneel levert onder ideale omstandigheden een piekvermogen van 175 Watt. Samen zijn zij dus in staat maximaal 3500 kilowattuur te leveren. Dat houdt in dat bij een jaarverbruik van 3000 kilowattuur de zonnepanelen in gunstige omstandigheden in staat zijn dit verbruik nagenoeg geheel te compenseren. Gebruikers van slechts enkele zonnepanelen kunnen volstaan via een omzetter de energie direct via een willekeurig stopcontact aan het elektriciteitsnet toe te voeren. De besparingen zijn daarbij terug te vinden in de lagere meterstand. Bij een grootschaliger gebruik, zoals bij Kops, zijn enkele aanpassingen in de meterkast noodzakelijk.
Subsidie
De door de panelen opgewekte gelijkspanning wordt eerst in een omvormer geschikt gemaakt voor het wisselstroomnetwerk. Via de zogenoemde productiemeter wordt in een aparte groep de ‘zelfopgewekte’ energie naar de elektriciteitsmeter gevoerd. Het verschil tussen de eigen opgewekte energie en de door de elektriciteitsmaatschappij geleverde energie heeft een vertragende en bij goed weer overdag een teruglopende werking op de draaischijf van de elektriciteitsmeter tot gevolg. Voor de door de productiemeter geregistreerde hoeveelheid energie wordt ongeveer 30 cent per kilowattuur vergoed in de vorm van rijkssubsidie. Afhankelijk van het tarief van de elektriciteitsmaatschappij betaalt men dan ongeveer 20 cent voor de (gereduceerde) stand die op de elektriciteitsmeter verschijnt.
De subsidieaanvraag vergt volgens Kops veel administratieve rompslomp. Men kan ervoor kiezen dit aan de installateur over te laten of zelf te doen. “Ik verkoos de laatste methode”, vertelt Kops. “Maar je moet wel een doorzetter zijn om je door de bureaucratische rompslomp heen te werken. Voor een leek als ik zijn de in te vullen formulieren, de ingewikkelde procedures en de beschikkingen moeilijk te begrijpen. Verder loop je tegen grote prijsverschillen aan bij de leveranciers van de panelen. Ik heb bij vier bedrijven offerte aangevraagd. Het prijsverschil tussen de verschillende aanbieders is groot. Vanwege de toenemende concurrentie is er echter goed te onderhandelen en kun je al snel veel euro’s verdienen. De panelen zijn vergeleken met een jaar terug al zeker 30% goedkoper geworden en zullen naar verwachting nog wat verder dalen Dit komt doordat de prijzen voor de grondstof (silicium) zakken en de productie steeds meer in China plaatsvindt. In mijn geval bedraagt de terugverdientijd ongeveer 10 jaar. Dat lijkt veel, maar de panelen gaan minstens 30 jaar mee en deze eenmalige investering verhoogt later de verkoopwaarde van je huis. Je kunt dat vergelijken met de aanbouw van een bijkeuken. Daarnaast vang je een maandelijks bedrag in de vorm van een lagere energierekening. En bovendien gaat het bij zo’n technische investering in een beter milieu om ‘het goeie gevoel’ dat je er aan overhoudt.”
|
