Lees hier de krant inclusief alle aanbiedingen (in PDF-formaat) zoals u deze ook in de bus krijgt. Het downloaden kan even duren.
|
|
|
|
|
|
|
|
vrijdag 25 februari 2011 |
Heusdenaren met een goed verhaal krijgen in ‘Geef me de 5’ aan de hand van vijf vragen de kans te vertellen wat hen bezig houdt. Vandaag geeft de Scherper het woord aan Barbara Brouwer, directeur bij het Centrum voor de kunsten de Aleph. Een mooie baan, een bijzondere baan. Hoe heeft ze het zover ‘geschopt’?
Tekst Dorette de Gier – Foto Hein Kunzler
1. Wat is je achtergrond, wat heb je vóór je werk bij de Aleph gedaan?
“Na mijn studie Vrijetijdswetenschappen (richting Evenementenmanagement), heb ik acht jaar bij de Brabanthallen in Den Bosch gewerkt. Eerst als assistent-projectleider en later als projectleider van consumenten- en vakbeurzen. Een mooie, dynamische en afwisselende tijd waarin ik erg veel geleerd heb. Bij de Brabanthallen ging ik me steeds meer toeleggen op de communicatie en publiciteit rondom beurzen en evenementen en ik heb daar ook een aantal cursussen voor gevolgd. Binnen de Brabanthallen ben ik toen doorgegroeid naar de functie van PR medewerker voor de gehele organisatie. Na acht jaar was het tijd voor iets anders en ben ik ook totaal iets anders gaan doen. Ik ben drie jaar PR-functionaris van het St. Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg geweest. Echt een totaal andere wereld, een hele grote organisatie maar ook erg interessant en ook daar heb ik weer heel veel geleerd.”
2. Wat heb je van thuis uit aan eigenschappen meegekregen, waar je nu profijt van hebt?
“Ik kan makkelijk contact leggen met mensen, allerlei verschillende mensen uit verschillende disciplines, communicatief. Daarnaast heb ik respect voor anderen meegekregen, ik ben niets meer maar ook niets minder dan de mensen om mij heen, dat heb ik van mijn ouders geleerd. En hard werken natuurlijk.”
3. Hoe ben je directeur van de Aleph geworden en hoe ambitieus ben je?
“Toen ik bij het St. Elisabeth in Tilburg werkte, zijn mijn man Hans, onze oudste dochter Sophie en ik van Den Bosch naar Drunen verhuisd. Toen we Poppentheater De Dwerg bezochten, vond ik dat meteen een zeer bijzondere plek. Ik ben vrijwilligerswerk gaan doen voor Margreet Greve, poppenspeelster. Ik deed de publiciteit, de subsidieaanvragen en dergelijke. Op die manier leerde ik de toenmalige directeur van de Aleph kennen, Lidy van Dam. De Aleph en het Poppentheater zijn beiden in de Voorste Venne gehuisvest. Sophie werd vier, ging naar school en ik wilde graag meer in de buurt werken. Ik heb toen iedereen in mijn omgeving benaderd die ik inmiddels kende om aan te geven dat ik iets nieuws zocht, zo ook Lidy. Zij vertelde dat ze er aan toe was om het stokje over te dragen. Ik heb gesolliciteerd, en ik paste met mijn opleiding en werkervaring goed in het plaatje en ik kreeg de baan, waar ik heel blij mee was. Inmiddels draai ik in maart alweer acht jaar mee bij de Aleph. Het is een mooie, uitdagende en afwisselende baan. Ik heb binnen de Aleph fijne en goede mensen om mij heen. Ik ben denk ik best wel ambitieus, dat moet je ook wel zijn in deze functie en in dit werk, anders bereik je niet wat je wilt. Het is goed je grenzen te bewaken en er niet in door te schieten. Gelukkig heb ik genoeg mensen om mij heen die me af en toe een beetje afremmen!”
4. Hoe zie je de Aleph over 10, 15 jaar en waar sta je zelf over 10, 15 jaar?
“Het is een spannende tijd voor de kunst en cultuurwereld en ook de Aleph is volop in ontwikkeling. Kunst en cultuur vind ik belangrijk, voor jong en oud. Kunst is mooi, ontroert of roept vragen op. Zelf kunst beoefenen, muziek maken, beeldhouwen, dansen of een mooi theaterstuk neerzetten ontspant en je geniet. Daarom heb ik zo’n mooie werkplek. Kunst en kunstbeoefening is van alle tijden. Ik wil graag de weg die we in 2009 met de fusie met de muziek zijn ingegaan doorzetten, toen kregen we alle kunstdisciplines onder één dak. Dat bood nog meer mogelijkheden dan we al hadden. Nog meer de spin in het web zijn op het gebied van amateurkunst in Heusden, of het nu voor een cursus, schoolproject, ondersteuning voor een vereniging of een mooie voorstelling is. Dit betekent niet dat ik een toekomst zie waarin de Aleph al het aanbod verzorgt of alle amateurkunstenaars van Heusden huisvest. Maar waarin de Aleph de rol heeft van aanjager, ondersteuner, aanbieder en een centrum dat faciliteiten biedt voor bijvoorbeeld het onderwijs, de individuele amateurkunstenaar of verenigingen. Ik zie dan graag een aantal mooie culturele accommodaties zoals de Voorste Venne in Drunen en Mommersteeg in Vlijmen waarin we goede ruimtes hebben en volop samenwerken met de andere gebruikers van de panden om samen mooie dingen te laten gebeuren in de gemeente Heusden.”
5. Hoe combineer je je drukke baan met je gezin?
“Ik woon met Hans en onze twee dochters Sophie (11) en Elise (8) in Drunen, in ieder geval lekker dicht bij mijn werk. Ik werk 32 uur verdeeld over vijf dagen. Mijn man is ook een dag in de week thuis. Tussen de middag of na school is er altijd een van ons thuis. Ik vind het fijn voor de kinderen dat dit kan, vergt wel wat geregel en organisatie maar Hans en ik verdelen alle taken samen en dat werkt goed. Het is druk, soms erg druk, maar ik zou het niet anders willen. Het werken bij de Aleph geeft me veel voldoening en ook veel energie.”
|
|
|
|
|
|
|
