|
Studie over aansluiting Tuinbouwweg op de A59 afgerond |
|
woensdag 17 november 2010 |
De deskundigen zijn er uit in hun rapport ‘Studie ontwerp aansluiting N267’. Computermodellen en bestuurlijke BoBo’s hebben uit een aantal varianten de ‘beste keus’ bepaald. Het College van B&W onderschrijft de uitkomst en stuurt het rapport door naar de Provincie Noord-Brabant, Rijkswaterstaat en de Heusdense politiek. De provincie is eigenaar van de N267 en Rijkswaterstaat van de A59. De gemeente Heusden kan plannen maken wat ze wil, of het wordt uitgevoerd beslissen anderen.
Tekst Joris Wolkers
Het voorgaande college heeft het besluit genomen om de A59 niet te verbreden maar 30.000 auto’s over de bestaande (polder)wegen te sturen. Het besluit zit verstopt in de Structuurvisie die in 2009 is vastgesteld. Erg handig omdat de vraag waar en hoe die 30.000 auto’s gaan rijden niet gesteld werd. Opkrikken van het bestaande wegennet klinkt eenvoudig. Aan de noordkant moet de Tuinbouwweg als randweg gaan fungeren om de A59 en Vlijmen-dorp te ontlasten. De zuidelijke randweg wordt gevormd door de Spoorlaan die bij het Ei van Drunen wordt aangesloten op de A59 en de N267. Als de aansluiting gerealiseerd is komt afrit 41 (Drunen, Elshout) te vervallen. Bedrijven op het industriegebied De Meeuwaert in Elshout zijn tegen het opheffen van aansluiting 41 omdat zij dan extra omrij-kilometers moeten maken. Op De Meeuwaert zijn voornamelijk transport-, opslag- en distributiebedrijven gevestigd en er zijn veel vrachtauto- bewegingen. Het rapport ‘studie ontwerp onderliggende wegen op de N267 te Heusden’ is begin oktober openbaar geworden. Deze 32.000 euro kostende studie heeft negen maanden gekeken of en hoe voor De Meeuwaert een extra aansluiting op de A59 gemaakt kan worden. Doorstroming op de A59, landschappelijke waarden en uitvoerbaarheid zijn belangrijke punten. Een extra aansluiting aan de noordkant is volgens de studie gunstig voor de totale verkeersafwikkeling in de regio. Variant 2 (zie kaartje) heeft de meeste voordelen. Een aansluiting dichter bij de A59 levert problemen op voor de doorstroming op de snelweg en tast de landschappelijke zone rondom de N267 aan. De landschappelijke waarde is aan de westkant hoog met zijn zandruggen, hagen en bomenstructuur. Aan de oostkant bleef na de ruilverkaveling uit de jaren vijftig weinig over van het originele landschap. De gronden zijn bestemd voor de glastuinbouw. De bestaande, door betonrot aangetaste brug over de N267 blijft bestaan als conflictvrije (brom)fietsoversteek. De kosten voor variant 2 worden geraamd op vier tot vijf miljoen euro. Een mooi plan gezien door de bril van een verkeersmodel.
Bewoners kijken verbaasd naar de plannen en vragen zich af welke Tuinbouwweg bestudeerd is. Een Tuinbouwweg zonder fietsende scholieren en werknemers omdat het op papier geen officiële gemeentelijke of provinciale fietsroute is? Een Tuinbouwweg zonder landbouwverkeer omdat de meest recente verkeerstellingen zijn uitgevoerd in december 2009 tijdens de winterstop van de tuinbouwsector? Tractoren met karren en brede machines zijn nooit meegeteld. Ook niet meegeteld zijn de stoet vrachtauto's die grondstoffen brengen en groentes ophalen bij de tientallen aanliggende bedrijven. Vergeten is dat de tuinbouwweg nog geen tien jaar geleden een 80 kilometer weg was die na twee dodelijke fietsongevallen is ingericht als 60 km weg. Bij de ontwikkeling van industrieterrein Het Hoog heeft de gemeenteraad van Heusden bedongen dat langs de Tuinbouwweg een vrijliggend fietspad word aangelegd. 1,8 miljoen euro ligt al acht jaar ongebruikt op de plank. Of een fietspad of parallelweg voor langzaam en bestemmingsverkeer alsnog word aangelegd is maar de vraag. Bewoners zullen niet mee- werken aan een racebaan door hun voortuin. De Tuinbouwweg als veilige en aantrekkelijke 80 km rondweg blijft voorlopig een fabeltje dat het goed doet in verkeersmodellen. Overeenkomsten met de werkelijkheid berusten puur op toeval.
|
